အျဖစ္အပ်က္တစ္ခု

အ႐ိုးမွာထိုးတဲ့ တက္တူးလို
ကမာၻဦးတီထြင္မႈ မီးေတာက္တစ္ခုလို
ဘဝထဲ ကြ်မ္းေလာင္။
အစြဲအလမ္းတစ္ခု
အသည္းကြဲခန္းတစ္ခု
ခရမ္းေရာင္ ငရဲပန္းတစ္ခု။
ေသြးေၾကာထဲ ေမ်ာေနတဲ့ ဆူးတစ္ေခ်ာင္းလို
ေထာက္မမီတဲ့ အနက္အ႐ွိဳင္းထဲက
ေက်ာက္ခဲေလးတစ္လုံးလို
အတိတ္တစ္ခု ထထခုန္။

ညီမြန္
၁၆-၃-၀၈

တစ္ႏွစ္စာ

စိတ္ဓာတ္က ဓာတ္ေလွကားလို
တက္လိုက္ ဆင္းလိုက္
တိုက္တစ္လုံးရဲ႕အေပၚဆုံးလႊာမွာ
ပညာလိုလို ရွာတယ္
ေအာက္ဆုံးထပ္မွာ ဘဝကို ေငးသလိုလို
လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ ထိုင္တယ္။
တရားရသလိုလို
သူရဲေဘာေၾကာင္သလိုလို
ေခတ္ကေန ေရွာင္ခြာတယ္
သူရဲေကာင္းလိုလို
လူမိုက္လိုလို
ေခတ္ကို ရင္ဆိုင္တယ္။
စိတ္ဓာတ္ကို စြန္လို
ႀကိဳးေလွ်ာ့လိုက္ ႀကိဳးတင္းလိုက္။
မီးေရာင္ေတြ လင္းထိန္တဲ့ ခန္းမႀကီးအလယ္
တစ္ေယာက္တည္း ရပ္ေနရသလို
ပြဲခင္းက အေမေပ်ာက္ကေလးလို
ေမတၱာတရားရဲ႕အေဝးမွာ
ၿမိဳ႕ႀကီးထဲ အထီးက်န္
ေခတ္ႀကီးထဲ ေယာင္ခ်ာခ်ာ။ ။

ညီမြန္
ပိေတာက္ေျမ ၂၀၀၅

လူငယ္တစ္ေယာက္

ကြ်န္ေတာ္ ၾကယ္တစ္ပြင့္မဟုတ္ပါဘူး
ကြ်န္ေတာ့္ကို
အမ်ားႀကီးေမွ်ာ္လင့္မထားၾကပါနဲ႔။
အဲဒီအပြင့္ထဲမွာ
ခေရပင္ႀကီးရွိတယ္။
ကြ်န္ေတာ္ ခေရတစ္ပြင့္ပါ
ကြ်န္ေတာ့္ကို
အမ်ားႀကီးေမ့မထားၾကပါနဲ႔။

ညီမြန္
ျဗဴတီ၊ ဒီဇင္ဘာ၊ ၂၀၀၀။