ဂ်ပန္ကဗ်ာဆရာတစ္ရာရဲ႕ ကဗ်ာတစ္ရာ

မိုးကမစဲ
အလွပန္းလည္း ေႂကြစၿမဲ
ငယ္က အလွ ကြ်န္မကိုယ္လည္း
ေစာင့္ရင္း ေမွ်ာ္ရင္း အိုခဲ့တယ္။

စာ ၉။
------

ခြဲရမယ္လို႔ဆိုေသး ၾကာၾကာမလြမ္းရပါဘူးတဲ့
ဟို(ကမ္းေစာင္းက မိုးမခ)ပင္လို
ငါ့ကို တ သ ေနမယ္ဆိုရင္
ငါ အေျပးျပန္ခဲ့မယ္။

စာ ၁၆။
------

ေတာင္႐ုိးေပၚက တို႔ေက်း႐ြာ
ေဆာင္းအခါ ေခ်ာက္ခ်ိေခ်ာက္ခ်က္၊
ဧည့္လည္းမေရာက္ ျမက္မေပါက္
ၿငီးေငြ႔ပါ႐ဲ႕ ကေတာက္ကတက္။

စာ ၂၈။
------

သူ႕သစၥာ သူဖ်က္လို႔
က်မကို ေမ့မယ္ဆိုလည္း ေမ့ပါေစ၊
သူ႕သစၥာ သူ႕ကိုစူးမွာ
စိုးပါရဲ႕ေလး။

စာ ၃၈။
------

မယုံလို႔မထင္နဲ႔
လူ႕မေနာ ေျပာမရလုိ႔
မင္းမမုန္းခင္
ငါ ေသခ်င္။

စာ ၅၄။
------

လြမ္းသလို ေဆြးသလို စိတ္ႏြမ္းလို႔
လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ခဲ့ပါ့။
ေဆာင္းဦးဆည္းဆာျဖစ္ေလေတာ့
ဟုိမည္းမည္း ဒီမည္းမည္းနဲ႔ ပိုလို႔သာ စိတ္ဆင္းရဲ။

စာ ၇၀။
------

ေသစမ္းပါေစ ငါမမႈ၊
ရွင္ေနလည္း ခ်စ္ဒုကၡ ျမင့္သထက္ျမင့္
အသက္႐ႈဆဲ
ႏွလုံးေသၿပီးၿပီပဲ။

စာ ၈၉။
------

သေဗၺသတၱာ ေဝေနယ်ာအတြက္
သိပ္ သိပ္ ေက်နပ္တယ္၊
ဆင္းရဲလွတဲ့ ငါ၊ ဘုန္းႀကီးဆိုေပမယ့္
ေတာင္႐ိုးတစ္ေနရာက ေမတၱာပို႔ခြင့္ရတယ္။

စာ ၉၅။
------

ေဒါက္တာ သန္းထြန္း (ျမန္မာျပန္)