ကမ္းေျခ

လူေတြ ပ်ားပန္းခတ္အသက္ဝင္ေနေပမယ့္
သူ႔ကိုယ္ပိုင္ အသက္ရွင္ခ်ိန္က ရွားတယ္...
တိမ္မွ်င္တစ္ခုလို ခပ္ပါးပါးခပ္ႏြဲ႔ႏြဲ႔။

မနက္မွာ... အာ႐ုဏ္အလင္း
ညအခါ... ေလေျပညွင္း
သဘာဝရဲ႕ ျပတင္းတံခါးေတြကတဆင့္
အေပါင္းအသင္းဆံဆံ ဆင္ဆံေရးရွိေသာ္လည္း
(တကယ့္တကယ္က်...)
ကြ်န္ေတာ့္လိုပဲ...
နာက်င္အခ်ိန္ပိုေတြကမ်ားတယ္။

ေကေအတီ
ႏိုဝင္ဘာ၊ Beauty မဂၢဇင္း၊ ၀၈

သဘာဝသင္းကြဲ

စာ ခုိ က်ီးကန္း ပ်ံက်သမား
ေရအိုင္ ဘဲျဖဴေလွထိုးသား
တီေကာင္ လယ္ထြန္စား။ ။

ေမာင္လူမိွန္
အမွတ္ ၈၊ စာေပဂ်ာနယ္၊ ၁၉၈၉
ေအာက္တိုဘာ၊ မေဟသီမဂၢဇင္း၊ ၀၈

ၿဂိဳဟ္သား

တားျမစ္ထားတဲ့ သစ္သီးကို စားမိတယ္
တားျမစ္ထားတဲ့ ႐ုပ္ရွင္ကို ၾကည့္မိတယ္
တားျမစ္ထားတဲ့ အိပ္ရာမွာ အိပ္မိတယ္
တားျမစ္ထားတဲ့ အိပ္မက္ေတြ တစ္ညလုံးမက္ခဲ့
ႏိုးလာတဲ့အခါ
ကိုယ္ဟာတျခားကမာၻၿဂိဳဟ္သားတစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့ေပါ့။

ေနမ်ိဳး
လူျဖစ္ရတာေကာင္းတယ္ ကဗ်ာစာအုပ္

ငါနဲ႔လမ္း

ေျခတစ္လွမ္းခ်လိုက္တိုင္း ပို၍ဆန္႔ကား
ရွည္ထြက္သြားတဲ့လမ္း
အဲဒီလမ္းမဟာ
တစ္ဦးတစ္ေယာက္တည္းအတြက္ ရွိေနခဲ့ၿပီး
အဲဒီတစ္ဦးတစ္ေယာက္ ငါျဖစ္ခဲ့တယ္
ငါ့အလုပ္က
႐ုပ္တန္႔ေနဖို႔ မဟုတ္ဘူးတဲ့
ငါေလွ်ာက္ေနရေပါ့
အဲဒီလမ္းမေပၚမွာ
တစ္ေယာက္တည္း။

ေနမ်ိဳး
လူျဖစ္ရတာေကာင္းတယ္ ကဗ်ာစာအုပ္

ျပတင္းေပါက္

စစ္လြန္းလို႔ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေရေရာလိုက္ရ
ေစာေစာေသာက္မွ ေနာက္က်ခဲ့
ဘယ္သူေတြ ကဲ့ရဲ႕ကဲ့ရဲ႕
တည့္မတ္ေနတဲ့ မ်ဥ္းမတ္မ်ား
အလ်ားလိုက္ကူးတဲ့ လက္တံ
ငါ့ညေနေတြ ဘယ္သူျပန္အမ္းမလဲ
လမ္းခြဲရဲ႕ ဆံုမွတ္မွာ
ဘာမွ မျပည့္စုံျခင္းက ျပည့္စံုပါတယ္ဆိုရင္
ကြ်န္ေတာ္တို႔အားလံုး
ဆိုင္မွားဝင္ခဲ့ၾကတာ မဟုတ္ပါဘူး
ဆိုင္ဝင္မွားခဲ့ၾကတာပါ။ ။

ေဌးၾကည္(စလင္း)
ဇူလိုင္၊ Beauty မဂၢဇင္း၊ ၀၈

သာမန္ေယာက္်ား

အေဖစာစီ
အေမဓာတ္ဆီေရာင္း
စုေပါင္းေမာင္ႏွမ ၉ေယာက္ ၁ေယာက္ပိုလီယို
မိသားစုဆိုတာ
မီဖိုကိြဳင္လို ျပတ္လိုက္ဆက္လိုက
ပူေႏြးေပါ့
အာဟာရမျပည့္လို႔
မိုးရိပ္ညိဳတိုင္း ခဏခဏဖ်ားတဲ့
ေန႔ေတြ
ေနာက္ေဖးခိုၿမီးအိမ္ေလးက
ေရစိုအိပ္ရာေပၚအိပ္ရတဲ့
ညေတြ
ေျခေထာက္ရႊံေပ မီးမလာေရလွ်ံကြက္သစ္မွာႀကီးတယ္
အလုပ္လိုက္ရွာလြန္းလို႔
အ႐ူးေထာင္မွာ အေျခအေနေကာင္းတယ္ေျပာၾက
ေရျမဳပ္ခံလယ္ကြက္ထဲက စပါးႏွံပါ
လည္ပင္းေထာင္ထားဖို႔အေရးႀကီးရဲ႕
သာမန္ဆိုတဲ့ ဘိလိယက္ေဘာလုံးေလးတလြဲ
အရာအားလုံးက်င္းနဲ႔လြဲခဲ့သူ
မပူေလာင္ဘူူ
ငါမျမားႏိုင္တဲ့ငါးအျခားလက္မိသြားမွာ
ပ်ာယာမခတ္ဘူး
အခ်ိန္တန္ေတာ့
ၾကယ္တစ္လံုးတေလ ငါေကာက္ရျပန္တယ္
သာမန္ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ရဲ႕ဓာတ္တိုင္မွာ
ဘဝကငယ္တယ္
ဓမၼကႀကီးတယ္
ဒီလိုမီးသီးေလးလင္း႐ုံနဲ႔
ၿပီးၿပီ။ ။

ခုိင္ၿမဲေက်ာ္စြာ
ဇူလိုင္၊ Beauty မဂၢဇင္း၊ ၀၈

ပံုေျပာသူ ၁၀

ကြ်န္ေတာ္တို႔ မေမွ်ာ္မွန္းႏိုင္တဲ့အေဝး
အေဝးႀကီး
ကြ်န္ေတာ္လြင့္စဥ္သြားႏိုင္ပါတယ္။

ကမာၻ႔အျပင္
စၾကာဝဠာအျပင္အထိ
ကြ်န္ေတာ္လြင့္စဥ္သြားႏိုင္ပါတယ္။

အရာရာ
ေမွာင္ေမွာင္မည္းမည္း။

အေမက
ကြ်န္ေတာ္တို႔ကို လူ႕ဘဝအလင္းဆီ
ဆြဲတင္ခဲ့ပါတယ္။

ေအာင္ခ်ိမ့္
ပုံေျပာသူ ကဗ်ာစာအုပ္၊ စာ ၂၅

ပံုေျပာသူ ၃

ငါျပန္မတက္ႏိုင္တဲ့ တြင္းထဲက်ေရာက္ခဲ့
ငါဘာသြားေကာက္တာပါလိမ့္။

ေအာင္ခ်ိမ့္
ပုံေျပာသူ ကဗ်ာစာအုပ္၊ စာ ၁၁

မရွိမျဖစ္လိုအပ္ေသာအရာဝတၳဳမ်ား (အဘိုးႀကီးတစ္ေယာက္အတြက္)

၁။ တုတ္ေကာက္တစ္ေခ်ာင္း (အၿမဲတမ္းအတြက္)
၂။ သြားတုတစ္ခု
၃။ စိပ္ပုတီး (တစ္ခါတစ္ရံအတြက္)
၄။ ေၾကာင္ပိန္ပိန္ကေလး (သူစားမကုန္တာ ေကြ်းဖို႔)
၅။ တိတ္ဆိတ္မႈနဲ႔ အေႏြးဓာတ္
၆။ ျမင္း႐ုိင္းတစ္ေကာင္ (စိတ္ကူးထဲမွာ စီးၾကည့္ဖို႕)

ေနမ်ိဳး၊ ၁၅၊၅၊၀၅
ကဗ်ာဆရာဝံပုေလြ ကဗ်ာစာအုပ္၊ စာ ၅၂

လူျဖစ္ရတာေကာင္းတယ္

လူျဖစ္ရတာေကာင္းတယ္
လူျဖစ္ရတာဟာ ဒုကၡဘုံထဲေရာက္လာတာပဲတဲ့
အဲဒီဒုကၡဘုံႀကီးအေၾကာင္း ငါတို႔
ေရေရလည္လည္ သိႏိုင္တယ္
ဒါေၾကာင့္ လူျဖစ္ရတာေကာင္းတယ္
ငါဒုကၡေရာက္တုန္းက မင္းတို႔မွတ္မိၾကေသးလား
ေအး - ဒါေပမယ့္ လူျဖစ္ရတာေကာင္းတယ္
ငါအစက ဒီေလာက္မသိဘူး
လူျဖစ္ရတာေကာင္းတယ္
ငါတို႔အတြက္ ေခါင္းကိုက္ေပ်ာက္ေဆးျပားေတြ
လိုသေလာက္ ထုတ္လုပ္ထားတယ္
ဒါေၾကာင့္ ငါေျပာတာေပါ့
လူျဖစ္ရတာေကာင္းတယ္
တစ္ခါတစ္ေလ ဘဝင္နည္းနည္းျမင့္၊ တစ္ခါတစ္ေလ အရွက္ရ
တစ္ခါတစ္ေလ ေဆြး၊ တစ္ခါတစ္ေလ သတိရ၊ တစ္ခါတစ္ေလ ေပ်ာ္ရႊင္
တစ္ခါတစ္ေလ စိတ္တို
လူျဖစ္ရတာေကာင္းတယ္
တခ်ိဳ႕အဘိဓမၼာေတြ ငါမႀကိဳက္ဘူး၊ တခ်ိဳ႕မိတ္ေဆြေတြ ငါမႀကိဳက္ဘူး
တခ်ိဳ႕အစားအစာေတြ ငါမႀကိဳက္ဘူး
ဒါေပမယ့္ လူျဖစ္ရတာေကာင္းတယ္
သူမဟာ လူသားမိန္းမတစ္ေယာက္
ဒါေၾကာင့္ ငါရဲရဲႀကီးေျပာပါတယ္
လူျဖစ္ရတာေကာင္းတယ္
ေဆး႐ုံတက္မလား၊ ႐ုပ္ရွင္႐ုိက္မလား
ဘီယာဆိုင္သြားမလား၊ အေျပးေလ့က်င့္မလား
အိမ္ေထာင္ျပဳမလား၊ ေနမ်ိဳးႀကီးကဗ်ာေတြဖတ္မလား
လူျဖစ္ရတာေကာင္းတယ္
ယဥ္ေက်းပါ၊ သင္ယူပါ၊ ႐ုိးေျဖာင့္ပါ
လူျဖစ္ရတာေကာင္းတယ္
ေလာကႀကီးကို အ႐ႈံးေပးခဲ့ပါၿပီဆိုပဲ
လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ေနာက္ဆံုးဝါက်ကို ငါဖတ္ခဲ့ရတယ္
ဒါေပမယ့္ လူျဖစ္ရတာေကာင္းတယ္
လူျဖစ္ရတာေကာင္းတယ္
လူျဖစ္ရတာေကာင္းတယ္လို႔
ငါပိုသိလာတဲ့အခ်ိန္မွာ ငါဟာ ဝံပုေလြတစ္ေကာင္ျဖစ္ေနခဲ့ၿပီကြဲ႕။

ေနမ်ိဳး၊ ၄၊၂၊၀၅။
ကဗ်ာဆရာဝံပုေလြ ကဗ်ာစာအုပ္၊ စာ ၅၀)