လြတ္လပ္ေသာ လမ္းကေလး

ေသာ့ခေလာက္ႏွင့္ တံခါးခ်က္တို႔
ပါးစပ္ေပါက္ဖြင့္ဟ
သီခ်င္းဆိုၾကေလၿပီ။
ငွက္တုိ႔ စိုးရိမ္ကင္းစြာ
၀င္ေရာက္ခိုနားေသာ သစ္ပင္။
ေသြးစြန္းေသာ ေျမျပင္ကို
ျပစ္မဲ့ေျခအစံုတို႔ျဖင့္
မနင္းမထိစိမ့္ေသာငွာ
နတ္မ်ားက လက္တို႔ျဖင့္
ပင့္မသယ္ေဆာင္ေလေသာ္
ကမာၻေျမလည္း တုန္ဟည္းေလ၏။

ေရ၀တီ
၁၅၊ ႏို၀င္ဘာ ၂၀၁၀
တကၠသိုလ္ရိပ္သာလမ္း အမွတ္တရ

မိုးမရြာတဲ့ ေန႔တုန္းက

ခင္ဗ်ား ေရြးခ်ယ္ရမွာက
ဆိုးတဲ့ အေတြ႔အႀကံဳတစ္ခုနဲ႔
ေကာင္းတဲ့ သတင္းစကားတစ္ခုၾကား
အမွားမ်ားနဲ႔ နံရံထူတစ္ခ်ပ္
ကြဲအက္ရာေတြက ဆာေလာင္မႈေတြ ယိုစီးလို႔
ပ်င္းတဲ့အရသာကို ျမည္းစမ္းဖို႔
အခ်ိန္နဲ႔ ေနရာေတြဟာ မလြဲမေသြ လိုအပ္တယ္
ထၾကြလံု႔လဟာ
မ်က္ေစ့ေရွ႕မွာတင္ အရိခံေနရ
သေရာ္ေစာ္ကား ခံေနရ
လုပ္ႀကံမႈနဲ႔
ဆိုင္းမဆင့္ ဗံုမဆင့္ “အင့္ခနဲ”
၀င္တိုက္မိေပါ့…

ေရ၀တီ
၁၂၊ ႏို၀င္ဘာ၊ ၂၀၁၀

ေလျပင္းေတြက်ေနခ်ိန္

အခုလို ေလျပင္းေတြက်ေနခ်ိန္
အခုလို ေလျပင္းေတြထဲ ဓာတုအဆိပ္ေငြ့ေတြ ထုတ္လႊင့္ေနခ်ိန္
ငါ့အသံေတြ မင္းဆီကို ေပးပို့ခ်င္ပါရဲ့။

အေျကာင္းေျကာင္းနဲ့ စံပယ္ပန္းကုံးကေလးေတြ
ကတၱီပါေသတၱာထဲ ေသာ့ခတ္သိမ္းဆည္းကာ ထားခဲ့တယ္
ငါတို့ဟာ ခ်စ္လို့ ေဝးကြာေနၾကရတာပါကြာ။

မင္းထက္ေမာင္
၅၊ ဇူလိုင္၊ ၂၀၀၆။
ကဗ်ာေျပာင္းျပန္/၂၀၀၆

မာရီယာ (၂)

မာရီယာ
မာရီယာ

အလြမ္းေတြနဲ႔ ျပည့္ေနတဲ့မ်က္၀န္း
ဆြဲ မိ ဆြဲရာ စြဲ ခဲ့ ၾကရတာ မာ ရီ ယာ။

မင္း ဘာ ထပ္ေပးမွာလဲ

ငါတုိ႔ မွာ ေၾကာက္ေၾကာက္လန္႔လန္႔ နဲ႔ တမ္းတ

ငါ့ဆီက မင္းတုိ႔ ဘာေတြေမွ်ာ္လင့္ ေနတာလဲ တဲ့
လား မာရီယာ။

ငါတုိ႔မွာ မေမွ်ာ္လင့္တတ္ခဲ့ပါ။

ငါတုိ႔မွာ ေမွ်ာ္လင့္ တတ္ခဲ့တာ။

မင္းရက္စက္တတ္မွန္း သိပါတယ္ မာရီယာ
ဒါေပမဲ့ မင္းရက္စက္တယ္ မာရီယာ လုိ႔
ခပ္တည္တည္ နဲ႔ ညည္းညဴ ေမွ်ာ္လင့္။

မင့္ ရက္စက္မႈမွာ တုိ႔ေတြ
ညည္းတြားမႈေတြ ေအာ္သံေတြ ေသြးခန္းလုမတတ္
ေခၽြး တဒီးဒီး ေသျခင္း ထိ တုိင္
မင့္ မာယာ ေတြ။

မင့္ မာယာေတြ မာရီယာ
မင့္ မာယာေတြ
မာယာေကာ့ခ္စကီး ကုိ သတ္ပစ္ခဲ့တာ
ျမိဳ႔မျငိမ္းကုိ ကားဘီးေအာက္ပုိ႔ပစ္ခဲ့တာ
ဆယ္ဗီယာ ပလပ္ ခမ်ာ၊ ကက္ကုိဘိန္း ခမ်ာ
ဒါဇုိင္းခမ်ာ ၊

အုိ မာရီယာ
ဘုရားသခင္ ေတာ္ ေတြ ကုိယ္တုိင္ေတာင္မွ
မင့္လက္ခ်က္က လြတ္ခဲ့လုိ႔လား။

ဒါနဲ႔မ်ား မင့္ က ေျပာေသးတယ္
ဘုရားသခင္ တကယ္ ၾကင္နာတတ္ရင္
လူသားေတြ ကုိ မၾကင္နာမွ ျဖစ္မယ္လုိ႔။

ေဟ တီမွာ ၊ အင္ဒုိမွာ ၊ နာဂစ္မွာ ၊ ကက္ထရီနာမွာ
အီရတ္မွာ ၊ အီရန္မွာ၊ ဆာယာေယဗုိမွာ ၊ ဟီရုိရွီးမားမွာ
နာဂါစကီမွာ
မင့္ ခပ္ျပံဳးျပံဳး နဲ႔ ေထ့ျပံဳးေလးနဲ႔
ေနာက္ ၀မ္းနည္းမ်က္ရည္နဲ႔ ေနာက္ ေခၽြး တဒီးဒီး
တကုပ္ကုပ္ တလုပ္လုပ္
မာရီယာ မင့္ သိပ္ၾကင္နာတတ္တယ္ေပါ့ေလ
မာရီယာ ဟ ဟား။

လူ အစုလုိက္ အျပံဳလုိက္ သတ္ပြဲေတြ
မင္း ငို္ယုိေနခဲ့ပါသလား မာရီယာ။
မင္း ရယ္ေမာေနခဲ့ပါသလား မာရီယာ။
မင္း ရဲ့ လွပတဲ့ မာယာေတြ
အတြက္ မင္း ဘယ္လုိ ခံစားရပါသလဲ မာရီယာ
တစ္ဆိတ္ေလာက္။

တစ္ဆိတ္ေလာက္
မင့္ မာယာ ကင္းျပီး ငါတုိ႔ ေနခဲ့ခ်င္ပါရဲ့။
ဒါေပမယ့္ အဲ့ေတာင့္တမႈအတြက္
ငါတုိ႔ ငိုေၾကြးခဲ့ရတာ။

ေနပါအံုး မာရီယာ
ဒီဟာက ဒီလုိရွိျပီး ဟုိဟာက ဟုိလုိရွိတာနဲ႔ပဲ
ငါတုိ႔ေတြ ဘုရားသခင္ကုိ လုိအပ္ခဲ့ရတယ္ေပါ့။

ဒါဆုိ မာရီယာ
ငါ ဘုရား သခင္ ကုိေက်းဇူးတင္ပါတယ္
မီး ထိန္ထိန္လင္းေနတဲ့ ျမိဳ႔ျပၾကီးကုိ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္
ကလက္ရွနီေကာ့ခ္ ကုိ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္
ဖက္ဘြိဳင္းကုိ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္
ဆူနာမီကုိ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္
နာဂစ္ကုိ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္
ေဟတီငလ်င္ကုိ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္
ကမာၻၾကီးကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္
ဒါေပမဲ့ မင့္ကုိေတာ့ ေက်းဇူးမတင္ပါရေစနဲ႔ မာရီယာ။

ကုိေခ်ာလုိ မင့္ရက္စက္မႈဟာ ကမာၻမွာ မရွိေတာ့ပါဘူးလုိ႔လဲ
မညည္းတြား ရပါေစနဲ႔။
ေဖာ္ေ၀းလုိ ႏွလံုးအိမ္ထဲမွာလည္း ေရမငတ္ရပါေစနဲ႔။
ကုိက္လမ္းကုိလည္း မေလွ်ာက္ရ ပါေစနဲ႔။
မနက္ ၂ နာရီမွာ မထခ်င္လုိ႔ မနက္၂ နာရီ မွာ မထ ရပါေစနဲ႔။
လႊမ္းမုိးမႈအျပီး မွာ ႏုန္းမ်ားလည္း တင္မက်န္ခဲ့ရပါေစနဲ႔။
အေကာင္းဆံုးေတြကုိလည္း ေရြးမေျပာရပါေစနဲ႔။
ငါ့နာမည္လည္း ဂုဏ္သေရမရွိရပါေစနဲ႔။
ခေရပန္းလည္း မခူးရပါေစနဲ႔ လားကြယ္ မာရီယာ။

ငါ အဲလုိ မင္းကုိ ေတာင္းပန္ခ်င္ပါတယ္
ဒါေပမဲ့ ငါ မေတာင္းပန္ခ်င္ပါ။
မာယာေကာခ့္စကီးရဲ့
ကုိယ့္ကုိရုိက္တဲ့လက္ကုိ
ျပန္လ်က္ ေနမိတဲ့ ေခြးလုိေပါ့။

ေဟာ
ငါ မင္းအေၾကာင္းေတြ
ေျပာေနမိျပန္ပါပေကာလား ၊ မာရီယာ။ ။


ထြန္းႏြယ္
(၃၁.၁၀.၂၀၁၀)

က်ီးကန္းအတု

ေရြ႔လ်ားႏိုင္တဲ့ သစ္ပင္အတုေတြရွိတယ္ဆိုတာ
၀တၱရားေတြကို ေမ့ေလ်ာ့တတ္တဲ့ အေကာင္ေတြနဲ႔
တိရစာၦန္႐ံုအတု ရွိတယ္ဆိုတာ
သရသံနဲ႔ ဗ်ည္းသံေပါင္းစပ္တတ္ရံုနဲ႔
အသံထြက္လို႔မရတဲ့ ဘာသာစကား ရွိတယ္ဆိုတာ
ေနာက္ဆံုးပိတ္က်ေတာ့ မေသခ်ာျခင္းေတြပဲ ရွိတယ္ဆိုတာ
စပ္ျဖဲၿဖဲအၿပံဳးေတြနဲ႔ မိုက္ကန္းကန္း အၾကည့္ေတြဟာ
အခ်စ္မွာ မူးယစ္ေမ့ေျမာေနတတ္သူတစ္ဦးရဲ႕ ပိုင္ဆိုင္မႈဆိုတာ
ကြန္ပ်ဴတာ၀င္းဒိုးတက္သံေတြက ဘ၀အစအလယ္အဆံုးကို
ဆံုးျဖတ္တတ္တယ္ဆိုတာ

ခင္ဗ်ားမယံုတာေတြက အမ်ားသား။

ေကာက္ခ်က္မခ်လိုေပမယ့္
က်ဳပ္ေသာ္လည္းေကာင္း
ခင္ဗ်ားေသာ္လည္းေကာင္း
က်ီးကန္းအတုတစ္ေကာင္ ျဖစ္ရမယ္ဆိုတာ
ခင္ဗ်ားယံုႏိုင္မွာလား။

ေရ၀တီ

၃၊ ေအာက္တိုဘာ ၂၀၁၀

အေဖ

ကၽြန္ေတာ္ မေရႏိုင္ေတာ့ဘူးအေဖ
ကၽြန္ေတာ္တို႕ကို ထမ္းပိုးျပီး
အေဖ ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့တဲ့
ေတာင္စဥ္ေတြ

ေစာမိုး

အေဖ့ရဲ႕ ေနၾကာခင္း

မ်က္ႏွာမူရာ ေနထြက္ရာ
မ်က္ႏွာမူရာ ေန၀င္ရာ
မ်က္ႏွာမူရာ ေနရွိရာ
ေန႔ ရွိသေရြ႕ ေနကိုၾကည့္
ေနျခည္ကိုနမ္း
ေနမွာ မႏြမ္း
အေဖ့ရဲ႕ ေနၾကာခင္းက
ေနၾကာပန္းပြင့္ေတြ
၀ါ..
လင္း..
လြင့္..
ယိမ္း..
ေနသိမ္းတဲ့ အထိ။ ။

ေစာမိုး

တစ္ေထာင့္ကိုးရာကိုးဆယ့္ စေန

စေနျဂိဳဟ္သက္
အ၀င္ခတ္
အထြက္ခတ္သတဲ့
မယံုလွေပမယ့္
မိသားစုအလယ္ တည့္တည့္မ်ားက်ခဲ့သလား
လြင့္သြားရတာ တစ္ေယာက္တစ္ေနရာ။ ။

ေစာမိုး

ကၽြန္ေတာ္ဟာ ကာတြန္း

အိပ္မက္ေဟာင္း ပံုၾကမ္းတစ္ခုကို ခ်ခ်ၿပီး
အၿမဲထူးဆန္းအံ့ၾသဟန္နဲ႔အၾကည့္
ပါးစပ္ကေလး ဟလို႔
စီးကရက္ကေလး ခဲလို႔
ၾကယ္ေတြလေတြ ျမင္လို႔
သူတပါးရဲ႕ မလံုၿခံဳမႈကိုၾကည့္လို႔
ကိုယ့္အတၱရဲ႕ အကာအကြယ္ရေနမႈတစ္ခုကို
ေက်နပ္စိတ္အခံ…
လက္ေတြ႔ပတ္၀န္းက်င္ႀကီးက ကင္းလြတ္
ျမည္သံစြဲနဲ႔ အာေမဋိတ္ေတြ လႊမ္းမိုးလာ
အၿပီးတိုင္ စြန္႔ခြာရမႈမ်ား
ဘယ္တုန္းကမွ မငိုခဲ့ဘူး။

ေရ၀တီ

စီးကရက္

ေကာ္ဖီမစ္တစ္ခြက္နဲ႔ ခပ္ညံ့ညံ့သၾကားပလာတာ
မနက္စာအျဖစ္ ဒီဆိုင္ေလးမွာ ရႏိုင္ပါတယ္။
ဘာမွ ထပ္ေပါင္းျဖည့္ဖို႔မလိုတဲ့ အသင့္ေနထိုင္မႈဘ၀တစ္ခုနဲ႔
ခပ္ညံ့ညံ့ကံတရားကိုေတာ့ တစ္သက္စာအျဖစ္ ဒီရွင္သန္မႈမွာ ရႏိုင္ပါတယ္။
ေက်းဇူးျပဳ၍
သံေယာဇဥ္တန္ဖိုးထားမႈကို ဒီဘက္ကမ္းလိုက္စမ္းပါဦး
ကၽြန္ေတာ့္ခံစားမႈကို မီးညႇိရိႈက္ဖြာဖို႔အတြက္ ...

ေရ၀တီ
ၾသဂုတ္ ၉၊ ၂၀၁၀