အသစ်တဖန်

အဲဒီမြူနှင်းတွေပေါ့၊
နှလုံးသားကို
ဆတ်ပိုင်းကျိုးကျစေတာ

လောကကိုရွှေဖြစ်အောင်
မပြုံးနိုင်တဲ့အဆုံး
နေလုံးလည်းကွယ်ပြီ။
ပြီး . . .
တစ်စက်ချင်းရွာတဲ့မိုးထဲ
ပထဝီမြေသားဟာ
ခြောက်သွေ့လွန်းရ၊

ကမ္ဘာတည်မယ့် ဇ နဲ့
ဘယ်သူလဲ?
လ ကို ယူဆောင်ခဲ့တာ
သူ အနုံညာတ မဟုတ်ပေဘူး။ ။

မောင်သိန်းဇော်
၁၉၈၉၊ ရန်ကုန်
တောင်ကုန်းအဟောင်းများ၊ စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ၊ ၂၀၁၃။

တိတ်ဆိတ်နေသော ဇာတ်သဘင်

ဓာတ်ဆီကုန်လို့လား။
မိုးလင်းလို့လား။
စက်ချွတ်ယွင်းလို့လား။
ညဟာ
ကြည့်နေတဲ့မှန်ထဲပက်လက်လန်လဲကျ၊

လူ့ဘဝရဲ့
ဝါကျတစ်ကြောင်းက
ခေါင်းထဲမှာ ပါးပျဉ်းထောင်လို့၊
ပတ်စာ ခွာလိုက်တာနဲ့
အိပ်ပျော်သွားတဲ့ ဗုံတွေလို
ကံမကောင်းခဲ့။
ဒီလိုနဲ့
သက္ကရာဇ်ဖြိုသူပ၊
ကြိမ်ဖန်များစွာ သစ်ခဲ့တဲ့မျက်နှာ
(ကြိမ်ဖန်များစွာ) ပြန်ဟောင်းသွား

တိုင်ဖုံးကြားမှာ
ကားဆွဲလေးတစ်ယောက် ဖျားနေရဲ့။

သူအပြင်
ချုပ်ရိုးတွေပြေ
ဘော်ကြယ်တွေ တစ်ပွင့်ချင်းပြုတ်ကျနေတဲ့
လူစွမ်းလူစရှိ၊
သူအပြင်
အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်နေတဲ့ အောင်မြင်ခြင်းရှိ၊
သူအပြင်
ဝါယာကြိုးတစ်ချောင်းလွတ်နေတဲ့ သစ္စာအဓိဌာန်ရှိ
သူအပြင်
ငယ်သွား လဲနေတဲ့ လောကဓံတရားရှိ
သူအပြင်
ပပ်ကြားအက်နေတဲ့ အိပ်မက်ရှိ၊
သူအပြင်
မျှော်လင့်ချက်ဟာ မျက်စိနာနေသတဲ့

အဲဒီအခါ
ပြန် မပြော နားမထောင် ကောင်လေးက
နှလုံးသားကို ဘီးကျိုးတစ်ချောင်းနဲ့ ဖြီးသင်ရင်း
(စိတ်ဆိုတာ လေးလံတဲ့အလင်းရောင်)
စိုထိုင်းထိုင်းဘဝ ကြိုးတန်းပေါ် လှမ်းတက်ရင်း
ဇာတ်သေတ္တာထဲက
ကြေးအလိမ်းလိမ်းတက်ညများ။ ။

မောင်သိန်းဇော်
၁၉၈၇၊ သာကေတ
တောင်ကုန်းအဟောင်းများ၊ စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ၊ ၂၀၁၃။

ည

ည

ရိုးရိုးလေးနဲ့လှနေတာ
ခေါင်းဖြီးမထားဘူး၊
ပြောင်ပြောင်လက်လက်တွေ ဝတ်မထားဘူး၊

လသာပုံကအစ
ယဉ်ယဉ်လေးရယ်

အခါတိုင်းလို
ဗုံသံတွေထဲ ကျွံကျနေတဲ့
ညလည်း မဟုတ်ဘူး။
လေတဖြူးဖြူးနဲ့ ည
လကို တစ်ကိုယ်လုံးမြင်ရတဲ့ ည
ကြယ်တွေဆိုလည်း
မျက်စိနောက်စရာကောင်းလောက်အောင်
များများစားစားကြီး ရှိမနေဘူး၊
ယောက်ယက်ခတ်မနေဘူး၊

တစ်ပွင့်ချင်းနဲ့ တစ်ပွင့်ချင်း
ကင်းကင်းရှင်းရှင်းလေးထွန်းနေတာ
သိပ်ကို အချိုးအစားကျတဲ့ည

သဘာဝဖြစ်လျက်နဲ့
တစ်ခါတစ်ရံ
သဘာဝကျစွာ လှပခွင့် မရတဲ့
သဘာဝတရားဟာ
ဒီညထဲ
သဘာဝကျစွာလှပလို့၊

ဟိုယခင်
ရှောင်ပုန်းနေတဲ့ညတွေကို
အလင်းတစ်ဝက်၊ အလွမ်းတစ်ဝက်နဲ့
ကလဲ့စားခေျနေသလိုမျိုး၊

နဂိုကလှပြီးသား ည
စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ်နဲ့
လှချင်တိုင်း လှထွက်သွား
ညငတ်နေတဲ့သူ
ဒီညကို မေတ္တာသက်ဝင်မဆုံးပေါ့။
ည
နှလုံးသား ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်မထားတဲ့

ည
လရောင်မှန်သမျှ အလဟဿမဖြစ်စေရတဲ့

ည
သန်းခေါင်းယံပင်ဖြစ်လင့်ကစား
ပန်းရနံ့တွေကို ဝှက်မထားတဲ့
ကြယ်ပေါင်း ရံ ခ
ကွန်ထဲက လွတ်ထွက်လာတဲ့ညရယ်
ငါ ချက် မစားရက်ပါဘူး။ ။

မောင်သိန်းဇော်
၁၉၈၆၊ မြောင်းမြ
တောင်ကုန်းအဟောင်းများ၊ စိတ်ကူးချိုချိုစာပေ၊ ၂၀၁၃။

မန္တလေး၊ ၂၀၁၃

ရတနာပုံမန္တလေး
မန္တလေး
ကျွန်မတို့ မန္တလေး
- လူထုဒေါ်အမာ

မန္တလေး
၂၀၁၃ မန္တလေးဟာ
ကျွန်တော် သိခဲ့၊
ထိတွေ့ခဲ့၊
နေထိုင်ခဲ့တဲ့ မန္တလေး
မဟုတ်တော့ပါ။

မန္တလေး (၂)
နေပူပူ
လမ်းပေါ်မှာ
ခေးအော့စ်နဲ့ ယဉ်ပါး
စက်ဘီး၊ ဆိုင်ကယ်နဲ့ မော်တော်ကား။

မန္တလေး (၃)
မန္တလေးဟာ ကျွန်တော့်ကို သူစိမ်းတစ်ယောက်လို
ကျွန်တော်ဟာ မန္တလေးမှာ ဧည့်သည်တစ်ယောက်လို
ထွက်ခွာခဲ့သူဆိုတော့
ကျွန်တော့မန္တလေးလို့
တိုးတိုးလေးသာ ကျူးရင့်ရုံ.,,

သီဟသူ
၁၊ အောက်တိုဘာ

အိမ်အပြန်၊ ၂၀၁၃

စိတ်ရှိတိုင်း
ဟောဟောဒိုင်းဒိုင်းတော့မဟုတ်။

ကြိုကြိုတင်တင်၊
ပြင်ပြင်ဆင်ဆင်။

ဖြစ်မလာတဲ့ ကြိုတင်စီစဉ်ထားမှုများ၊
ဖြစ်လာခဲ့တဲ့ မတော်တဆ ထိခိုက်မှု။

'မင်း သတိမထားလို့ မသိတာပါ၊
ငါကတော့ အမြဲ အနားမှာပါ'လို့ ဆိုတဲ့
လောကဓံ/ဒဏ်။

သွားနေကြ စာအုပ်ဆိုင်ဘက်
ခြေဦးမလှည့်ခဲ့မိပါ။

သီဟသူ
၁၊ အောက်တိုဘာ၊ ၂၀၁၃

ဇာတ်လမ်းအကျဉ်း

ပက်ကြားအက် မြေပြင် (၁၅မိနစ်)၊
ကြက်ခြေခတ်အပြည့် စာမျက်နှာများ
တစ်ရွက်ပြီးတစ်ရွက်ကျ (၁၅မိနစ်)၊
မီးတောက်မီးလျံများ (၅မိနစ်)၊
ကြက်ခြေခတ်အပြည့် စာမျက်နှာများ ပြာ အဖြစ်ပြောင်းသွား (၅မိနစ်)၊
မီးသင့် ပက်ကြားအက် မြေပြင်ပေါ် ပြန့်ကျဲနေသော စက္ကူပြာများ (၅မိနစ်)၊
နောက်ခံတေးဂီတ - ဟစ္စတီးရီးရ ရယ်သံ ၊ မွန်းလိုက်ဆိုနာတာ၊ နဂါးနီ (၁၅မိနစ်စီ)။

သီဟသူ
၃-၄၊ ၆၊ ၂၀၁၃

နှစ်ထောင့်တစ်ဆယ့်သုံး

ဧပြီ
----

တစ်စက္ကန့် မှ တစ်စက္ကန့်
ကူးပြောင်းဖို့ ကြာမြင့်ပုံ
နေ့ရက်များ မြန်မြန်ဆန်ဆန်
ကူးပြောင်းသွားပုံ
အားလုံး ပုံမှန်အတိုင်း
ပုံမမှန်တဲ့ စိတ်နဲ့
မှန်ပုံမပေါ်တော့တဲ့ အမှန်တရား
ဒီနွေမှာ
ငါ့လှေငါထိုး ဘယ်ပဲရောက်ရောက်
ကိုယ့်တရားနဲ့ ကိုယ်ဖြေပါတယ်
နေတတ်တတ်
မနေတတ်တတ်
ကျေနပ်ဖို့ပါပဲ။

သီဟသူ
၀၄-၀၅-၂၀၁၃

နှစ်သစ်ကူး ဆုံးဖြတ်ချက်များ

ဘယ်နေရာမှာ ဒီအချိုးအကွေ့မှားတွေကို ပြုလုပ်မိခဲ့သလဲ*

၂၀၁၂-၁၃

ဘယ်နေရာက လိပ်ပြာတွေအတောင်ခတ်လို့ ဒီစမ္ပါနဂိုရ်က နွားမပေါင်ပဲ

လာ လာ ကျိုးနေရတာလဲ

၁၃၇၄-၇၄

မသိခြင်းဟာ ကောင်းချီးပေးခံရခြင်းပဲ (သုံးကြိမ်ရွတ်)

ဘုရားသခင် သိတော်မူ၏

သို့သော်

သို့သော်..

သို့သော်...

ကိန်းဂဏန်းများ အသက်ကိုစား၏

ခရစ်သက္ကရာဇ်၊ ကောဇာသက္ကရာဇ်များ

မေ့လျော့ခြင်း မြစ်အတွင်း

အကြိမ်ကြိမ် ရေချိုးဆင်းကာ

အချိုးအကွေ့မှားများ ဆက်လက်ပြုလုပ်ရန်

တေးမှတ်ထားဆဲ

သီဟသူ

ကောဇာသက္ကရာဇ် ၁၃၇၅ပြည့်နှစ် တခူးလဆန်း ၇ရက်

*Stephen Dobyns ၏ Lost ကဗျာမှ စာသား

နှစ်ထောင့်တစ်ဆယ့်သုံး

မတ်

---

၁ မှ ၃၁

မနက် ၈ မှ ည ၅

လမ်းပေါ်မှာက ၁၀ နာရီ ၄၀ မိနစ် ၄ စက္ကန့် ၊ ၆၄ ဒသမ ၅၅ မိုင်

ရှင်းလင်းချက် မပါဘဲ နားမလည်နိုင်ရင်

ရှင်းပြလည်း နားလည်မှာ မဟုတ်*

ရွှေ ဝတ္ထုများ

အမြန်သွား လမ်းမကြီးပေါ်က ဘီယာပုလင်းတွေတင်လာတဲ့ကားတစ်စီးရဲ့

ကြေကွဲဖွယ် ဖြစ်ရပ်မှန် ဇာတ်လမ်း

ပိုက်ဆံအတွက် မဟုတ်။ အသိပေးခြင်းသာဖြစ်။

အရာအားလုံး လောင်ကျွမ်း**

သီဟသူ

၁၂-၀၄-၂၀၁၃

* ဉီးကာဝါန ပြောစကား

** လူရွှင်တော် ပြောစကား`

ပုံဖျက်ခြင်း

သဘာဝရဲ့ ရွေးချယ်မှု။ အားကြီးသူတို့သာ ရှင်ကျန်မယ့်

တောရဲ့ ဥပဒေသ။ ပြောင်းလဲနေမှု။ ရောနှောပေါင်းစည်းမှု။

မျဉ်းဖြောင့် အချိန်။ မျဉ်းပြိုင် ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်။ ဒိုင်နိုဆောများ။

သဘာဝက ရွေးချယ်ခဲ့တာလား။

ဒိုင်နိုဆောများ ခေါင်းမာခဲ့တာလား။

အခြားတစ်ခုခုအဖြစ် ဆင့်ကဲ ပြောင်းလဲသွားတာလား။

ရှင်ကျန်ဖို့လား၊ ရှင်သန်ဖို့လား။

ဒါဝင်မပြောလည်း ရွေးချယ်ခဲ့တယ်။ မိမိတို့ အမှတ်အသား။

နေမလား၊ သေမလား။

ကွန်မန်ဒိုဇာတ်ကားတွေ ကြိုက်လား။

သီဟသူ

၃၊ ၄၊ ၂၀၁၃