သေဘၤာပ်က္ၿပီပဲ ေရငတ္ၿပီပဲ ဒီေရမေသာက္လို ့ ဘယ္ေရေသာက္ရမလဲ
ဆိုေတာ့....ေသာက္တာေပါ့၊ ေသာက္ရတာေပါ့၊ ဒီပင္လယ္ေရပဲ ေသာက္ရတာေပါ့
လူ ့ဘ၀ရဲ ့ကိုယ္လံုးတီးအၿဖစ္ကို သေဘၤာပ်က္မွပဲ ကြင္းကြင္းကြက္ကြက္ ၿမင္ရ
ဘာတတ္ႏိုင္မလဲ ဒီပင္လယ္ေရပဲ ေသာက္ရတာေပါ့
Survival Craft ေပၚမွာဆုိေတာ့ ဒီပင္လယ္ေရပဲေသာက္ရတာေပါ့
လူအမ်ားနဲ ့မတူခ်င္လို ့မရ ဒီပင္လယ္ေရပဲ ေသာက္ရတာေပါ့
ေသာက္လို ့မရဘူးဆိုလည္း ဒီပင္လယ္ေရပဲ ေသာက္ရတာေပါ့
လာကယ္မယ့္သေဘၤာလာမွပဲ ပါတီပြဲေတြၿပန္တက္၊ လည္စီးေတြၿပန္တပ္ၿပီး လူၾကီးလူေကာင္းၿပန္ဆန္ရမွာေပါ့
အခုေတာ့ ရူးခ်င္ရူး ေသခ်င္ေသ ဒီပင္လယ္ေရပဲ မ်က္စိမွိတ္ ေသာက္ေနရတာေပါ့။ ။
လူလင္း
၂၀၀၉၊ စက္တင္ဘာ ၁၉
Apr 16, 2010
Apr 10, 2010
စိတ္ဒဏ္
အလိုမက်မႈမ်ား
ေခါင္းထဲယာဥ္ေၾကာပိတ္ဆို႔လို႔
ငါ့စိတ္ကူးေလးေတာင္ မလြတ္မလပ္
ျပတ္လုခမန္း ၾကပ္ညပ္မိေပါ့
စိတ္ရဲ႕အသံတိတ္ေအာ္သံဟာ
ေခါင္း မိုးႀကိဳးခြင္းသလို
ထင္းခနဲ။ ။
ေဆာင္းခူးလက္
ေခါင္းထဲယာဥ္ေၾကာပိတ္ဆို႔လို႔
ငါ့စိတ္ကူးေလးေတာင္ မလြတ္မလပ္
ျပတ္လုခမန္း ၾကပ္ညပ္မိေပါ့
စိတ္ရဲ႕အသံတိတ္ေအာ္သံဟာ
ေခါင္း မိုးႀကိဳးခြင္းသလို
ထင္းခနဲ။ ။
ေဆာင္းခူးလက္
Apr 8, 2010
ဂီတ
ႏွလုံးေသြးကို အကၡရာထဲထည့္လိုက္
အကၡရာကို ဒဏ္ရာအတိုင္းပုံေဖာ္လိုက္
ဒဏ္ကိုအသံေပၚတင္ထားလိုက္
အသံကို အတတ္ပညာနဲ႔ဂ်က္ပင္ထိုးလိုက္
အတတ္ပညာကိုအႏုပညာနဲ႔ဂြ်ိဳင္းလိုက္။
ၿပီး..... အဲဒီထဲခုန္ခ်လိုက္
ရင္ခုန္သံေတြသစ္လာမယ္။
ပန္းေတြပြင့္လာမယ္။
ရနံ႔ေတြေပၚေမွးစက္ဒူးႏွံ႔လို႔
ႏွလုံးသား လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ခဲ့ၿပီ
ဦးေႏွာက္ကို ခလုတ္ပိတ္ထားလိုက္။ ။
ေဆာင္းခူးလက္
အကၡရာကို ဒဏ္ရာအတိုင္းပုံေဖာ္လိုက္
ဒဏ္ကိုအသံေပၚတင္ထားလိုက္
အသံကို အတတ္ပညာနဲ႔ဂ်က္ပင္ထိုးလိုက္
အတတ္ပညာကိုအႏုပညာနဲ႔ဂြ်ိဳင္းလိုက္။
ၿပီး..... အဲဒီထဲခုန္ခ်လိုက္
ရင္ခုန္သံေတြသစ္လာမယ္။
ပန္းေတြပြင့္လာမယ္။
ရနံ႔ေတြေပၚေမွးစက္ဒူးႏွံ႔လို႔
ႏွလုံးသား လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ခဲ့ၿပီ
ဦးေႏွာက္ကို ခလုတ္ပိတ္ထားလိုက္။ ။
ေဆာင္းခူးလက္
Apr 5, 2010
အေမက နတ္ေမာက္မွာ ကဗ်ာရွည္တစ္ပုဒ္နဲ႔
ခင္ဗ်ားက ကဗ်ာဆရာပဲ
ကဗ်ာတစ္ပုဒ္မွ မေရးတဲ့ ကဗ်ာဆရာပဲ
ခင္ဗ်ား ကဗ်ာေရးခဲ့တယ္။
ခင္ဗ်ားပါးစပ္ထဲ တမာပင္ေတြ သြားၾကားထိုးလို႔
ခင္ဗ်ားေျခေထာက္ကို
ယင္းေခ်ာင္းထဲ တြဲေလာင္းခ်လို႔
ခင္ဗ်ားက ေရွ႕ေနရဲ႕သားဆိုေတာ့ ေရွ႕ကေနခဲ့တယ္
အျခားသူေတြရဲ႕အနားမွာ ခင္ဗ်ား ဝင္ဖ်ားေပးခဲ့သမွ်
အခု ခင္ဗ်ားက တစ္ရြာလုံးရဲ႕ေအာင္လက္မွတ္ပဲ
တစ္ရြာလုံးရဲ႕ ေသာက္ေရအိုးစင္ပဲ
တစ္ရြာလုံးရဲ႕ စာၾကည့္တိုက္ပဲ
ခင္ဗ်ားအသက္ “သုံးဆယ့္ႏွစ္ႏွစ္”ထိ
ေရးခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေတြ
အခု လည္ေနတဲ့ကမာၻထဲ ေန႔တိုင္းခ်ိတ္ပါေနတယ္။
ခင္ဗ်ားကဗ်ာကို စာရြက္ထဲ ခ်ေရးဖို႔
ကမာၻမွာရွိတဲ့ စာရြက္ေတြနဲ႔ ဘယ္ေလာက္ပါ့မလဲ
ခင္ဗ်ား ခုံဖိနပ္သံက
ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ထဲ တဂြပ္ဂြပ္ျမည္ေနတယ္
ခင္ဗ်ား ကမာၻ႕ေခါင္းေဆာင္မဟုတ္ဘူး
ေအာက္စ္ဖို႔ေက်ာင္းဆင္းမဟုတ္ဘူး
ဒါေပမယ့္ ေနာက္လိမ့္ဆင္းသြားတဲ့ ေခတ္ႀကီးတစ္ခုလုံး
ခင္ဗ်ား မ,တင္ႏိုင္ခဲ့တယ္
ခင္ဗ်ား လမ္းေလွ်ာက္သိပ္ျမန္တာပဲ
ေရႊစက္ေတာ္ဘုရားလည္း ဖ်ပ္ခနဲ
မေကြးျမသလြန္လည္း ေန႔ခ်င္းျပန္ပဲ
ခင္ဗ်ားက ေတာသူေတာင္သားပဲ ၿမိဳ႕ႀကီးသားပဲ
ခင္ဗ်ားက ေျမႀကီးပဲ ေလပဲ
ခင္ဗ်ားက ညတိုင္းရြာေနတဲ့ လေရာင္ပဲ
ခင္ဗ်ားက သမိုင္းစာအုပ္ထဲစိုက္ဝင္ေနတဲ့ ျမႇားပဲ
ခင္ဗ်ားက ကဗ်ာဆရာပဲ
ကဗ်ာတစ္ပုဒ္မွ မေရးတဲ့ ကဗ်ာဆရာပဲ။ ။
ေဆာင္းေဝ (နတ္ေမာက္)
ကဗ်ာတစ္ပုဒ္မွ မေရးတဲ့ ကဗ်ာဆရာပဲ
ခင္ဗ်ား ကဗ်ာေရးခဲ့တယ္။
ခင္ဗ်ားပါးစပ္ထဲ တမာပင္ေတြ သြားၾကားထိုးလို႔
ခင္ဗ်ားေျခေထာက္ကို
ယင္းေခ်ာင္းထဲ တြဲေလာင္းခ်လို႔
ခင္ဗ်ားက ေရွ႕ေနရဲ႕သားဆိုေတာ့ ေရွ႕ကေနခဲ့တယ္
အျခားသူေတြရဲ႕အနားမွာ ခင္ဗ်ား ဝင္ဖ်ားေပးခဲ့သမွ်
အခု ခင္ဗ်ားက တစ္ရြာလုံးရဲ႕ေအာင္လက္မွတ္ပဲ
တစ္ရြာလုံးရဲ႕ ေသာက္ေရအိုးစင္ပဲ
တစ္ရြာလုံးရဲ႕ စာၾကည့္တိုက္ပဲ
ခင္ဗ်ားအသက္ “သုံးဆယ့္ႏွစ္ႏွစ္”ထိ
ေရးခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေတြ
အခု လည္ေနတဲ့ကမာၻထဲ ေန႔တိုင္းခ်ိတ္ပါေနတယ္။
ခင္ဗ်ားကဗ်ာကို စာရြက္ထဲ ခ်ေရးဖို႔
ကမာၻမွာရွိတဲ့ စာရြက္ေတြနဲ႔ ဘယ္ေလာက္ပါ့မလဲ
ခင္ဗ်ား ခုံဖိနပ္သံက
ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ထဲ တဂြပ္ဂြပ္ျမည္ေနတယ္
ခင္ဗ်ား ကမာၻ႕ေခါင္းေဆာင္မဟုတ္ဘူး
ေအာက္စ္ဖို႔ေက်ာင္းဆင္းမဟုတ္ဘူး
ဒါေပမယ့္ ေနာက္လိမ့္ဆင္းသြားတဲ့ ေခတ္ႀကီးတစ္ခုလုံး
ခင္ဗ်ား မ,တင္ႏိုင္ခဲ့တယ္
ခင္ဗ်ား လမ္းေလွ်ာက္သိပ္ျမန္တာပဲ
ေရႊစက္ေတာ္ဘုရားလည္း ဖ်ပ္ခနဲ
မေကြးျမသလြန္လည္း ေန႔ခ်င္းျပန္ပဲ
ခင္ဗ်ားက ေတာသူေတာင္သားပဲ ၿမိဳ႕ႀကီးသားပဲ
ခင္ဗ်ားက ေျမႀကီးပဲ ေလပဲ
ခင္ဗ်ားက ညတိုင္းရြာေနတဲ့ လေရာင္ပဲ
ခင္ဗ်ားက သမိုင္းစာအုပ္ထဲစိုက္ဝင္ေနတဲ့ ျမႇားပဲ
ခင္ဗ်ားက ကဗ်ာဆရာပဲ
ကဗ်ာတစ္ပုဒ္မွ မေရးတဲ့ ကဗ်ာဆရာပဲ။ ။
ေဆာင္းေဝ (နတ္ေမာက္)
လူငယ္တစ္ေယာက္
ကြ်န္ေတာ္ ၾကယ္တစ္ပြင့္မဟုတ္ပါဘူး
ကြ်န္ေတာ့္ကို
အမ်ားႀကီးေမွ်ာ္လင့္မထားၾကပါနဲ႔။
အဲဒီအပြင့္ထဲမွာ
ခေရပင္ႀကီးရွိတယ္။
ကြ်န္ေတာ္ ခေရတစ္ပြင့္ပါ
ကြ်န္ေတာ့္ကို
အမ်ားႀကီးေမ့မထားၾကပါနဲ႔။
ညီမြန္
ျဗဴတီ၊ ဒီဇင္ဘာ၊ ၂၀၀၀။
ကြ်န္ေတာ့္ကို
အမ်ားႀကီးေမွ်ာ္လင့္မထားၾကပါနဲ႔။
အဲဒီအပြင့္ထဲမွာ
ခေရပင္ႀကီးရွိတယ္။
ကြ်န္ေတာ္ ခေရတစ္ပြင့္ပါ
ကြ်န္ေတာ့္ကို
အမ်ားႀကီးေမ့မထားၾကပါနဲ႔။
ညီမြန္
ျဗဴတီ၊ ဒီဇင္ဘာ၊ ၂၀၀၀။
Mar 10, 2010
သို႔ ေမေမ
သို႔ ေမေမ
ေမေမေရ
ဒီတစ္ခါ စေနေန႔မွာ
ေကာင္းကင္ႀကီးလည္း ၾကည္လင္လို႔
ေလျပည္ညင္းေလးလည္း သာသာညင္းညင္းတိုက္ခတ္လို႔
ေရဒီယိုေဟာင္းေလးလည္း သီခ်င္းေလးေတြ ညည္းလို႔
သား ေပ်ာ္ပါတယ္ေမေမ
သား ေပ်ာ္တယ္လို႔ထင္ပါတယ္ ေမေမ
သား ေပ်ာ္ခ်င္ပါတယ္ ေမေမ
ေပ်ာ္တယ္ဆိုတာ ဘာပါလိမ့္ ေမေမ…
၂၃၊ ၀၂၊ ၂၀၁၀
သို႔ ေမေမ (၂)
ေမေမေရ
ဒီအခ်ိန္ဆို
ဘဂၢဒက္မွာ လမ္းေဘးဗုံးတစ္လုံးေတာ့ ေပါက္ၿပီးေရာေပါ့
ေမေမေရ
ဒီအခ်ိန္ဆို
ဂင္ဇာလမ္းမႀကီးမွာ လူေတြ ေဖြးေဖြးလႈပ္ ႀကိတ္ႀကိတ္တိုးလို႔ေနေရာေပါ့
ေမေမေရ
ဒီအခ်ိန္ဆို
အာဖဂန္မွာ အေသခံဗုံးခြဲမႈတစ္ခုလည္း ျဖစ္ၿပီးေရာေပါ့
ေမေမေရ
ဒီအခ်ိန္ဆို
ပစိဖိတ္သမုဒၵရာထဲက ကြ်န္းေလးေပၚမွာ ေႏြးေႏြးေထြးေထြးေနေရာင္ျခည္တို႔က်ေနေရာေပါ့
ေမေမေရ
ဒီအခ်ိန္ဆို
အာဖရိကမွာ ထမင္းစား/ဆာ ၿပီးေရာေပါ့
ေမေမေရ
ဒီအခ်ိန္ဆို ေဟာ္တယ္ႀကီးေတြမွာ စားပြဲ ေသာက္ပြဲေတြ စေလာက္ေရာေပါ့
ေမေမေရ
ဒီအခ်ိန္ဆို
မစၥတာ အိုဘားမားလည္း ဘဲဥပုံ႐ုံးခန္းထဲ အခ်ိန္ပိုဆင္းေနေရာေပါ့
ေမေမေရ
ဒီအခ်ိန္ဆို
ေမေမ့ေျမးေလးလည္း အိပ္ေနေရာေပါ့
ေမေမေရ
ဒီအခ်ိန္ဆို
ေမေမလည္း ေမတၱာပို႔ အမွ်ေဝ ၿပီးေရာေပါ့
ေမေမေရ
ဒီအခ်ိန္ဆို
ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ဇာတ္သိမ္းၾကေရာေပါ့
ေမေမေရ
ဒီအခ်ိန္ဆို
သားလည္း ေမတၱာပို႔ အမွ်ေဝၿပီး အိပ္ရာဝင္ေတာ့မွာေပါ့
ဂြတ္ႏိုက္ပါေမေမ။
၂၃၊ ၀၂၊ ၂၀၁၀
သို႔ ေမေမ (၃)
ေမေမေရ
ပင္လယ္ဟာ သားကို ဆြဲေဆာင္ခဲ့တယ္
ပင္လယ္ေရာက္ျပန္ေတာ့ ကမ္းကို လြမ္းရပါတယ္
ဒီလိုနဲ႔ပဲ
သား
ဆယ္လ္မြန္ငါးတို႔အျပန္ သီခ်င္းကို ညည္းတတ္လာတယ္
အေမ့အိမ္ သီခ်င္းကို ညည္းတတ္လာတယ္
ႀကိမ္မီးအုံးသလို တေငြ႔ေငြ႕ေလာင္တတ္တဲ့
စိတၱဇနာမ္ရဲ႕ အေကာင္အထည္ကို ျမင္/ႀကဳံေတြ႔/ခံစားလာရတယ္
ဒီလိုနဲ႔ပဲ
ဒီအေၾကာင္းေတြကို
ေမေမ့ဆီ သား စာေရးလိုက္ပါတယ္…
၂၃၊ ၀၂၊ ၂၀၁၀
သို႔ ေမေမ (၄)
ေမေမေရ
သီခ်င္းေတြကိုလည္း ၿငီးေငြ႔လာတယ္၊ ႐ုပ္ရွင္ေတြကိုလည္း ၿငီးေငြ႕လာတယ္၊ စာအုပ္ေတြကိုလည္း ၿငီးေငြ႔လာတယ္၊ လူေတြကိုလည္း ၿငီးေငြ႔လာတယ္၊ ေမေမ႔ဆီ စာေရးရတာကိုေတာ့ သား (ဘယ္ေတာ့မွ) မၿငီးေငြ႔ဘူး ေမေမရယ္။
သား
သီဟသူ
၂၃၊ ၀၂၊ ၂၀၁၀
သို႔ ေမေမ (၅)
ေမေမေရ
ဒီလကုန္ရင္
သားဖုန္းဆက္လိုက္မယ္
ေရးလို္က္တဲ့စာတိုင္း
အဲ့လိုအဆုံးသတ္သတ္ေနရတာ
ဘယ္ႏွစ္လ/ႏွစ္မ်ား ၾကာခဲ့ၿပီလဲ
ေရးလိုက္တဲ့စာတိုင္း
ဖတ္ၿပီး
ေမေမ ေမွ်ာ္ေနရတာ
ဘယ္ႏွစ္လ/ႏွစ္မ်ား ၾကာခဲ့ၿပီလဲ
ေမေမေရ
ဒီလကုန္ရင္ေတာ့
သား
ဖုန္းဆက္လိုက္ပါ့မယ္…
၂၃၊ ၀၂၊ ၂၀၁၀
သို႔ ေမေမ (၆)
ေမေမေရ
ဒီမွာေတာ့
အႏၱရာယ္က ေနရာတိုင္းမွာမို႔
ဦးထုပ္လည္းေဆာင္းထားရတယ္
ဖိနပ္လည္းစီးထားရတယ္
ေမေမေရ
ဒီမွာေတာ့
ရာသီဥတုပူျပင္းသမို႔
ဦးထုပ္လည္းေဆာင္းထားရတယ္
ဖိနပ္လည္းစီးထားရတယ္
ေမေမေရ
ဒီမွာေတာ့
လိႈင္းလုံးႀကီးေတြ တဝုန္းဝုန္းမို႔
ဦးထုပ္လည္းေဆာင္းထားရတယ္
ဖိနပ္လည္းစီးထားရတယ္
ေမေမေရ
ဒီမွာ
အရာရာတိုင္းအတြက္
ေဘးကင္းလုံၿခဳံေရးသတိ အၿမဲရွိစြာျဖင့္
သား ေနထိုင္ေနပါတယ္။
၂၈၊ ၀၂၊ ၂၀၁၀
သီဟသူ
ေမေမေရ
ဒီတစ္ခါ စေနေန႔မွာ
ေကာင္းကင္ႀကီးလည္း ၾကည္လင္လို႔
ေလျပည္ညင္းေလးလည္း သာသာညင္းညင္းတိုက္ခတ္လို႔
ေရဒီယိုေဟာင္းေလးလည္း သီခ်င္းေလးေတြ ညည္းလို႔
သား ေပ်ာ္ပါတယ္ေမေမ
သား ေပ်ာ္တယ္လို႔ထင္ပါတယ္ ေမေမ
သား ေပ်ာ္ခ်င္ပါတယ္ ေမေမ
ေပ်ာ္တယ္ဆိုတာ ဘာပါလိမ့္ ေမေမ…
၂၃၊ ၀၂၊ ၂၀၁၀
သို႔ ေမေမ (၂)
ေမေမေရ
ဒီအခ်ိန္ဆို
ဘဂၢဒက္မွာ လမ္းေဘးဗုံးတစ္လုံးေတာ့ ေပါက္ၿပီးေရာေပါ့
ေမေမေရ
ဒီအခ်ိန္ဆို
ဂင္ဇာလမ္းမႀကီးမွာ လူေတြ ေဖြးေဖြးလႈပ္ ႀကိတ္ႀကိတ္တိုးလို႔ေနေရာေပါ့
ေမေမေရ
ဒီအခ်ိန္ဆို
အာဖဂန္မွာ အေသခံဗုံးခြဲမႈတစ္ခုလည္း ျဖစ္ၿပီးေရာေပါ့
ေမေမေရ
ဒီအခ်ိန္ဆို
ပစိဖိတ္သမုဒၵရာထဲက ကြ်န္းေလးေပၚမွာ ေႏြးေႏြးေထြးေထြးေနေရာင္ျခည္တို႔က်ေနေရာေပါ့
ေမေမေရ
ဒီအခ်ိန္ဆို
အာဖရိကမွာ ထမင္းစား/ဆာ ၿပီးေရာေပါ့
ေမေမေရ
ဒီအခ်ိန္ဆို ေဟာ္တယ္ႀကီးေတြမွာ စားပြဲ ေသာက္ပြဲေတြ စေလာက္ေရာေပါ့
ေမေမေရ
ဒီအခ်ိန္ဆို
မစၥတာ အိုဘားမားလည္း ဘဲဥပုံ႐ုံးခန္းထဲ အခ်ိန္ပိုဆင္းေနေရာေပါ့
ေမေမေရ
ဒီအခ်ိန္ဆို
ေမေမ့ေျမးေလးလည္း အိပ္ေနေရာေပါ့
ေမေမေရ
ဒီအခ်ိန္ဆို
ေမေမလည္း ေမတၱာပို႔ အမွ်ေဝ ၿပီးေရာေပါ့
ေမေမေရ
ဒီအခ်ိန္ဆို
ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ဇာတ္သိမ္းၾကေရာေပါ့
ေမေမေရ
ဒီအခ်ိန္ဆို
သားလည္း ေမတၱာပို႔ အမွ်ေဝၿပီး အိပ္ရာဝင္ေတာ့မွာေပါ့
ဂြတ္ႏိုက္ပါေမေမ။
၂၃၊ ၀၂၊ ၂၀၁၀
သို႔ ေမေမ (၃)
ေမေမေရ
ပင္လယ္ဟာ သားကို ဆြဲေဆာင္ခဲ့တယ္
ပင္လယ္ေရာက္ျပန္ေတာ့ ကမ္းကို လြမ္းရပါတယ္
ဒီလိုနဲ႔ပဲ
သား
ဆယ္လ္မြန္ငါးတို႔အျပန္ သီခ်င္းကို ညည္းတတ္လာတယ္
အေမ့အိမ္ သီခ်င္းကို ညည္းတတ္လာတယ္
ႀကိမ္မီးအုံးသလို တေငြ႔ေငြ႕ေလာင္တတ္တဲ့
စိတၱဇနာမ္ရဲ႕ အေကာင္အထည္ကို ျမင္/ႀကဳံေတြ႔/ခံစားလာရတယ္
ဒီလိုနဲ႔ပဲ
ဒီအေၾကာင္းေတြကို
ေမေမ့ဆီ သား စာေရးလိုက္ပါတယ္…
၂၃၊ ၀၂၊ ၂၀၁၀
သို႔ ေမေမ (၄)
ေမေမေရ
သီခ်င္းေတြကိုလည္း ၿငီးေငြ႔လာတယ္၊ ႐ုပ္ရွင္ေတြကိုလည္း ၿငီးေငြ႕လာတယ္၊ စာအုပ္ေတြကိုလည္း ၿငီးေငြ႔လာတယ္၊ လူေတြကိုလည္း ၿငီးေငြ႔လာတယ္၊ ေမေမ႔ဆီ စာေရးရတာကိုေတာ့ သား (ဘယ္ေတာ့မွ) မၿငီးေငြ႔ဘူး ေမေမရယ္။
သား
သီဟသူ
၂၃၊ ၀၂၊ ၂၀၁၀
သို႔ ေမေမ (၅)
ေမေမေရ
ဒီလကုန္ရင္
သားဖုန္းဆက္လိုက္မယ္
ေရးလို္က္တဲ့စာတိုင္း
အဲ့လိုအဆုံးသတ္သတ္ေနရတာ
ဘယ္ႏွစ္လ/ႏွစ္မ်ား ၾကာခဲ့ၿပီလဲ
ေရးလိုက္တဲ့စာတိုင္း
ဖတ္ၿပီး
ေမေမ ေမွ်ာ္ေနရတာ
ဘယ္ႏွစ္လ/ႏွစ္မ်ား ၾကာခဲ့ၿပီလဲ
ေမေမေရ
ဒီလကုန္ရင္ေတာ့
သား
ဖုန္းဆက္လိုက္ပါ့မယ္…
၂၃၊ ၀၂၊ ၂၀၁၀
သို႔ ေမေမ (၆)
ေမေမေရ
ဒီမွာေတာ့
အႏၱရာယ္က ေနရာတိုင္းမွာမို႔
ဦးထုပ္လည္းေဆာင္းထားရတယ္
ဖိနပ္လည္းစီးထားရတယ္
ေမေမေရ
ဒီမွာေတာ့
ရာသီဥတုပူျပင္းသမို႔
ဦးထုပ္လည္းေဆာင္းထားရတယ္
ဖိနပ္လည္းစီးထားရတယ္
ေမေမေရ
ဒီမွာေတာ့
လိႈင္းလုံးႀကီးေတြ တဝုန္းဝုန္းမို႔
ဦးထုပ္လည္းေဆာင္းထားရတယ္
ဖိနပ္လည္းစီးထားရတယ္
ေမေမေရ
ဒီမွာ
အရာရာတိုင္းအတြက္
ေဘးကင္းလုံၿခဳံေရးသတိ အၿမဲရွိစြာျဖင့္
သား ေနထိုင္ေနပါတယ္။
၂၈၊ ၀၂၊ ၂၀၁၀
သီဟသူ
စေန ေန႔တစ္ဝက္ (၅)
သီခ်င္းေဟာင္းေတြ ျပန္နားေထာင္မယ္
႐ုပ္ရွင္ေဟာင္းေတြ ျပန္ၾကည့္မယ္
စာအုပ္ေဟာင္းေတြ ျပန္ဖတ္မယ္
အဲဒီအိပ္မက္ေဟာင္းကိုပဲ
ဒီတစ္ခါ ထပ္မက္တယ္
ေလထဲ တိုက္အိမ္ေဆာက္မိတယ္
သီဟသူ
၂၈၊ ၀၂၊ ၁၀
႐ုပ္ရွင္ေဟာင္းေတြ ျပန္ၾကည့္မယ္
စာအုပ္ေဟာင္းေတြ ျပန္ဖတ္မယ္
အဲဒီအိပ္မက္ေဟာင္းကိုပဲ
ဒီတစ္ခါ ထပ္မက္တယ္
ေလထဲ တိုက္အိမ္ေဆာက္မိတယ္
သီဟသူ
၂၈၊ ၀၂၊ ၁၀
Feb 13, 2010
စေန ေန႔တစ္ဝက္ (၄)
အိပ္မက္ကေန တစ္ဝက္တစ္ပ်က္ႏိုးလာၿပီး
႐ုပ္ရွင္ၾကည့္ေတာ့လည္း တစ္ဝက္တစ္ပ်က္
သီခ်င္းနားေထာင္ေတာ့လည္း တစ္ဝက္တစ္ပ်က္
စာဖတ္ေတာ့လည္း တစ္ဝက္တစ္ပ်က္
ကဗ်ာေရးမယ္ဆိုေတာ့လည္း…
သီဟသူ
၆၊ ၂၊ ၁၀။
႐ုပ္ရွင္ၾကည့္ေတာ့လည္း တစ္ဝက္တစ္ပ်က္
သီခ်င္းနားေထာင္ေတာ့လည္း တစ္ဝက္တစ္ပ်က္
စာဖတ္ေတာ့လည္း တစ္ဝက္တစ္ပ်က္
ကဗ်ာေရးမယ္ဆိုေတာ့လည္း…
သီဟသူ
၆၊ ၂၊ ၁၀။
အခ်ိန္သိပ္မရွိဘူး
ေခါင္းကိုတစ္ခ်က္ကုတ္
အခ်ိန္သိပ္မရွိဘူး။
ကာတြန္းအရင္၊ ၿပီး အားကစားသတင္း
အခ်ိန္သိပ္မရွိဘူး။
စေတာ့ေစ်းကြက္အေျခအေန၊ အလုပ္အကိုင္အခြင့္အလမ္း
ႏိုင္ငံတကာမွကူညီမႈမ်ား၊ ကမာၻႀကီးဘာေတြေျပာင္းလဲသြားၿပီလဲ
႐ုပ္ရွင္သုံးသပ္ခ်က္၊ ၾကယ္ဘယ္ႏွစ္ပြင့္ျပထားသလဲ
အခ်ိန္သိပ္မရွိဘူး။
လူတစ္ေယာက္၊ ပူမႈရယ္တဲ့ တစ္ရာ ႏွစ္ရာ
သန္းတစ္ေထာင္၊ အမ်ားလို အနည္းစားေျခ
ကမာၻႀကီးပူေႏြးလာမႈ၊
အိမ္ကေၾကာင္ကို ေရခ်ိဳးေပးရဦးမယ္
အခ်ိန္သိပ္မရွိဘူး။
ေရဆြဲခ်၊ သတင္းစာကိုခ်ိဳင္းၾကားညႇပ္
သလိပ္တစ္ခ်က္ဟပ္
အခ်ိန္သိပ္မရွိဘူး။
သီဟသူ
၂၊ ၂၊ ၁၀။
အခ်ိန္သိပ္မရွိဘူး။
ကာတြန္းအရင္၊ ၿပီး အားကစားသတင္း
အခ်ိန္သိပ္မရွိဘူး။
စေတာ့ေစ်းကြက္အေျခအေန၊ အလုပ္အကိုင္အခြင့္အလမ္း
ႏိုင္ငံတကာမွကူညီမႈမ်ား၊ ကမာၻႀကီးဘာေတြေျပာင္းလဲသြားၿပီလဲ
႐ုပ္ရွင္သုံးသပ္ခ်က္၊ ၾကယ္ဘယ္ႏွစ္ပြင့္ျပထားသလဲ
အခ်ိန္သိပ္မရွိဘူး။
လူတစ္ေယာက္၊ ပူမႈရယ္တဲ့ တစ္ရာ ႏွစ္ရာ
သန္းတစ္ေထာင္၊ အမ်ားလို အနည္းစားေျခ
ကမာၻႀကီးပူေႏြးလာမႈ၊
အိမ္ကေၾကာင္ကို ေရခ်ိဳးေပးရဦးမယ္
အခ်ိန္သိပ္မရွိဘူး။
ေရဆြဲခ်၊ သတင္းစာကိုခ်ိဳင္းၾကားညႇပ္
သလိပ္တစ္ခ်က္ဟပ္
အခ်ိန္သိပ္မရွိဘူး။
သီဟသူ
၂၊ ၂၊ ၁၀။
စေန ေန႔တစ္ဝက္ (၃)
ဒီတစ္ခါလည္း ဒီအဖြဲ႕အႏြဲ႕ပဲ
ငါ မသြားႏိုင္ေတာ့ဘူး။
ဒီတစ္ခါလည္း ဒီနိမိတ္ပုံပဲ
ငါ မသြားႏိုင္ေတာ့ဘူး။
ဒီတစ္ခါလည္း ဒီကဗ်ာပဲ
ငါ မသြားႏိုင္ေတာ့ဘူး။
ဒီတစ္ခါစေနလည္း အခ်ည္းအႏွီးပဲ
ငါ မသြားႏိုင္ေတာ့ဘူး…
ငါမသြားႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ ငါဆက္သြားဦးမယ္။
သီဟသူ
၂၊ ၂၊ ၁၀။
ငါ မသြားႏိုင္ေတာ့ဘူး။
ဒီတစ္ခါလည္း ဒီနိမိတ္ပုံပဲ
ငါ မသြားႏိုင္ေတာ့ဘူး။
ဒီတစ္ခါလည္း ဒီကဗ်ာပဲ
ငါ မသြားႏိုင္ေတာ့ဘူး။
ဒီတစ္ခါစေနလည္း အခ်ည္းအႏွီးပဲ
ငါ မသြားႏိုင္ေတာ့ဘူး…
ငါမသြားႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ ငါဆက္သြားဦးမယ္။
သီဟသူ
၂၊ ၂၊ ၁၀။
Subscribe to:
Posts (Atom)