> သီဟသူ [dot] blogspot [dot] com: မနက္ခင္းသီခ်င္း

May 29, 2011

မနက္ခင္းသီခ်င္း

ဝဝတုတ္တုတ္ ေရြွလက္ပတ္နာရီတစ္လုံးလို
ခ်စ္ျခင္းေမတဿတာဟာ သားကို သြားေစျပီ။
သားရဲ့ ေျခဖဝါးေတြကို ဝမ္းဆြဲဆရာမက
ရိုက္လိုက္တယ္၊ သဘာဝထဲမွာ
သားရဲ့ အဆင္တန္ဆာမဲ့ ေအာ္သံဟာ
သူ့ေနရာသူ ယူလိုက္တယ္။

ေမေမတို့ရဲ့ စကားသံေတြဟာ ပဲ့တင္ျပန္၊
သားေလးရဲ့ ေရာက္ရွိလာျခင္းကို
အဆေပါင္းမ်ားစြာ ခ်ဲ့လိုက္တယ္။
အသစ္စက္စက္ရုပ္တု။
ေလဝင္ေလထြက္ ေကာင္းတဲ့ ျပတိုက္ထဲမွာ
သားရဲ့ ဝတ္လစ္စလစ္ျဖစ္မွုဟာ
ေမေမတို့ရဲ့ အနဿတရာယ္ကင္းမွုကို
ေနာက္ေယာင္ခံတယ္။
နံရံေတြလို ငုိင္ေတြေတြနဲ့
ေမေမတို့ ရပ္ေနျကတယ္။

ေလရဲ့ လက္ခ်က္နဲ့
တျဖည္းျဖည္း ေပ်ာက္ကြယ္သြားေနတဲ့
တိမ္ဟာ
သူ့ရဲ့ ေပ်ာက္ကြယ္သြားေနျခင္းကို
ျပန္ထင္ဟပ္ဖို့ ျကည့္မွန္တစ္ခ်ပ္ကို
ေပါင္းခံယူတယ္။
သားရဲ့ေမေမဟာလည္း ဒီေလာက္ပါပဲ။

တစ္ညလုံးပဲ
သားရဲ့ ပိုးဖလံဝင္သက္ထြက္သက္ဟာ
ျပားခ်ပ္ေနတဲ့ ပန္းနုေရာင္နွင္းဆီေတြျကား
ယိမ္းထိုးသြားလာတယ္။
ေမေမ နားေထာင္ဖို့ နိုးထတယ္။
ေမေမ့ရဲ့ နားထဲမွာ
အေဝးက ပင္လယ္ျပင္ဟာ ေရြ့လ်ားလို့။

ေအာ္သံတစ္ခ်က္၊ အိပ္ရာေပာ္က ေမေမလူးလဲထ၊
ေမေမ့ ဝိတိုရိယေခတ္ ညဝတ္အကဿင်ီေအာက္မွာ
ေမေမဟာ နြားမတစ္ေကာင္လို ေလးလံျပီး
ပန္းပြင့္ျကီးတစ္ပြင့္လို။
သားရဲ့ ပါးစပ္ကေလးဟာ
ေျကာင္တစ္ေကာင္ရဲ့ ပါးစပ္လို
သန့္သန့္ရွင္းရွင္း ဟသြားတယ္။
ျပတင္းေပါက္ရဲ့ ေလးေထာင့္ကြက္
ျဖူေဖြးလာျပီး သူ့ရဲ့ မွုန္မွုန္မိွုင္းမိွုင္း
ျကယ္ေတြကို မ်ိုခ်ပစ္လိုက္တယ္။
ေဟာ... သားေလးရဲ့ လက္တစ္ဆုပ္စာ
ဂီတ သေကဿငတေတြကို သားစမ္းျပီ။
ျကည္လင္ျပတ္သားတဲ့ သရသံေတြဟာ
ပူေဖာင္းေတြလို ပ်ံတက္လာျကတယ္။ ။

ဆစ္လ္ဗီယာ ပလာ့သ္
၁၉၊ ေဖေဖါ္ဝါရီ၊ ၁၉၆၁

ဆစ္လ္ဗီယာ ပလာ့သ္ ဘဝ၊ ဆစ္လ္ဗီယာ ပလာ့သ္ ကဗ်ာ
ေဇယ်ာလင္း
၂၀၀၃