> သီဟသူ [dot] blogspot [dot] com: ေျမခ်စ္သူကို လိုက္ပို႔ၾကျခင္း

Mar 28, 2009

ေျမခ်စ္သူကို လိုက္ပို႔ၾကျခင္း

တို႔ေတြ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ေဝးၾက
နီးေပမယ့္ ေဝးၾက
ေဝးေသာ္ ပို၍ေဝးၾက
ႏွစ္ေယာက္အိပ္ခုတင္ေပၚ လင္မယားေဝးၾကသလို
ေခတ္ႀကီးတစ္ေခတ္လံုးျခားခဲ့သလို
ေဝးၾက။

အေပၚယံဆိုေပမယ့္ အေပၚယံမွာပဲ က်ဆုံးခဲ့ၾကတယ္
ယင္ေကာင္ေတြလိုအမ်ားအျပား
ႏွစ္ေတြလက္ဆင့္ကမ္းခဲ့ၾက႐ုံ
ေသေတာ့
အံ့အားသင့္ရ
မေသခင္ လွည့္မၾကည့္ႏိုင္ၾက
သုတ္သီးသုတ္ပ်ာ ပ်ာယာခတ္ၾက။

စက္ေတြ ေခြးသြားစိပ္ပြန္းသလို
ထစ္အခဲ့ၾက။

ငိုစရာ ရယ္စရာဟာ သိပ္မကြဲျပားေတာ့
ေယာင္န ခဲ့ၾက။

သစ္႐ြက္တစ္႐ြက္ ညႈိးႏြမ္းစြာ တြားသြားခဲ့တယ္။
လူတစ္ေယာက္ အားနည္းစြာ ရွပ္တုိက္ခဲ့တယ္။

ရွင္ခဲ့တယ္
ေသခဲ့တယ္
တစ္ေနကုန္တစ္ေနခန္း
လမ္းသလားခဲ့တယ္။

လမ္းသလားရင္း လမ္းမွာ
လမ္းေပ်ာက္ခဲ့တယ္။

လမ္းသလားရင္း လမ္းမွာ
ေတာေမွာက္ခဲ့တယ္။

လြဲမွား
အဖာ အစပ္ အျပစ္မ်ားလွတဲ့
ဒီဘဝ ဒီခႏၶာ ဒီ႐ုပ္
ခ်ဳပ္႐ုိးျပတ္ခဲ့ေပါ့။

သူေသခဲ့တယ္
လူေသခဲ့တယ္
၁၉၉၇ ေႏြႀကီးမွာ
သူေသခဲ့ပါေပါ့။

႐ုပ္ရွင္ကားတစ္ကားလို
႐ုပ္ရွင္ကားတစ္ကားဟာၿပီးခဲ့ၿပီး
ေနာက္ထပ္ ႐ုပ္ရွင္ကားတစ္ကား
ေခါင္းတိုင္ထိပ္မီးခိုးမ်ား။

မႏိုင္ဝန္ထမ္းထားတဲ့ ငါ့ရဲ႕ လက္ဘက္ရည္ပူပူကို
ေႏြးေအာင္ သူ မႈတ္ေသာက္ခဲ့တယ္။

ဘဝႀကီးရဲ႕ တစ္ဖက္သတ္ ႐ႈံးပြဲမ်ားအတြက္
သူထိုက္ထိုက္တန္တန္ ေဝစုရခဲ့တယ္
အဲဒီေဝစုအတြက္ျဖင့္
သူ တာဝန္ေက်ခဲ့ပါရဲ႕။

ေအာင္ခ်ိမ့္
စက္တင္ဘာ၊ ရနံ႔သစ္၊ ၁၉၉၇